Lorem Ipsum

Πυθαγόρας (570-500 π. Χ.) -Βιογραφία Γνωμικά



Πυθαγόρας
(570-500 π. Χ.)


Ο Γιος του Θεού, ένας από τους θεμελιωτές του εσωτερισμού, εκείνος που πρώτος εντόπισε τα αρμονικά μουσικά διαστήματα και εισήγαγε στη φιλοσοφία την αντίληψη των δυο κόσμων, νοητού και αισθητού, εκείνος που πρώτος έψαξε την ουσία των πραγμάτων στους αριθμούς, εκείνος που δημιούργησε και γέμισε με νόημα τις λέξεις: φιλοσοφία και κόσμος.
Όμως το βασικό του επίτευγμα είναι ίσως η δημιουργία μιας κοινότητας-σχολής η οποία είχε ηθικό-θρησκευτικούς και επιστημονικούς σκοπούς. Η εξωτερική και εσωτερική ομορφιά, η ευγένεια του λόγου, οι γνώσεις και η ακτινοβολία του προσελκύει μαθητές από όλο το ελληνικό χώρο. Επί πέντε χρόνια οι μαθητές του Πυθαγόρα σιωπηλοί παρακολουθούσαν την φωνή του χωρίς να αντικρίζουν τον ίδιο. Το σοφό του σύστημα εκπαίδευσης με μυητική πειθαρχεία δημιούργησε ανώτερους χαρακτήρες και προσωπικότητες που μπορούσε να επιδείξει η εποχή του. Οι Πυθαγόρειοι επαινέθηκαν πάντα για την ηθική, την ταπεινοφροσύνη και την συνέπεια του λόγου της τιμής τους.
Όμως, το δημοκρατικό όχλο οδηγούμενο από τους δυο συκοφάντες-δημαγωγούς επιτέθηκε και έκαψε τη Σχολή σκοτώνοντας τους περισσότερους μαθητές.
Η φιλοσοφία ποτέ δε γίνετε κατεστημένο και πάντα ενοχλεί τους κάθε λογής "βολεμένους". Ο πολιτισμός δε χρειάζεται μόνο τη θρησκεία και την τεχνολογία. Μόνο η αρμονική συνύπαρξη Θρησκείας, Επιστήμης, Τέχνης και Φιλοσοφίας μπορούν να υψώσουν την Οικογένεια των Ανθρώπων. Όμως… η κυρία Δημοκρατική Πολιτική του κύριου Ψεύτικου Πολιτισμού έχει την κόρη της την Φιλοσοφία ως προγόνι.
"Νέα Ακρόπολη" - Γιώργος Σοϊλεμεζίδης
Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, υπήρξε σημαντικός έλληνας φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής. Είναι ο κατεξοχήν θεμελιωτής των ελληνικών μαθηματικών και δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα για την επιστήμη των ουρανίων σωμάτων, που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές αριθμητικές και γεωμετρικές αποδείξεις. Πέθανε στο Μεταπόντιον της Ιταλικής Λευκανίας σε μεγάλη ηλικία, περί το 500 - 490 π.Χ.
Το ενδιαφέρον του Πυθαγόρα για τη μουσική αρμονία οδηγεί στη σκέψη σε αυτόν να αποδοθεί και η θεωρία της «Αρμονίας των Σφαιρών». Επίσης έχουν αποδοθεί σε αυτόν διάφορες γεωμετρικές ανακαλύψεις με γνωστότερο το ομώνυμό του θεώρημα. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη λέξη «κόσμος»,
Όταν ο Μνήσαρχος επέστρεψε στη Σάμο με πολλά κέρδη και μεγάλη περιουσία, έχτισε ιερό του Πύθιου Απόλλωνα και πρόσεξε ιδιαίτερα την ανατροφή του παιδιού του, αναθέτοντάς την παράλληλα πότε στον Κρεώφυλο, πότε στον Φερεκύδη από τη Σύρο καθώς επίσης και σε ιερείς.

Ο νεαρός Πυθαγόρας μεγάλωνε με μεγάλη σεμνότητα και σωφροσύνη και έγινε όμορφος στην εμφάνιση πολύ περισσότερο από άλλους νέους. Απελάμβανε δε κάθε είδους σεβασμό ακόμη και από τους πολύ μεγαλύτερούς του σε ηλικία πολίτες. Όταν ομιλούσε μετέστρεφε τους πάντες με το μέρος του και εφαίνετο αξιοθαύμαστος ώστε από τους πολλούς να βεβαιώνεται με κάθε φυσικότητα πώς ήταν πράγματι υιός του θεού Απόλλωνος. Ενθαρρυνόμενος από τις σχετικές αυτές δοξασίες και την παιδεία που έλαβε από βρέφος και από τη φυσική του ομορφιά, ακόμη περισσότερο κατέβαλλε προσπάθεια να αποδεικνύει τον εαυτό του άξιο των προτερημάτων που τον διεκοσμούσαν. Όλα όσα έλεγε ή έπραττε τα έκανε με μειλιχιότητα, δίχως να κυριεύεται ούτε από οργή, ούτε από ζήλεια, ούτε από εριστικότητα ούτε από άλλη διαταραχή ή επιπολαιότητα. Μεγάλη θρησκευτικότητα χαρακτήριζε τη συμπεριφορά του και ακολουθούσε ιδιαίτερα σημαντικές δίαιτες, με ισορροπία ψυχής και εγκράτεια σώματος.

Όντας ακόμη έφηβος, η φήμη του έφθασε εις την Μίλητο προς τον Θαλήν και εις την Πριήνη προς τον Βίαντα, τους δύο εκ των επτά σοφών της αρχαιότητος και σε πολλά μέρη οι άνθρωποι εξεθείαζαν τον νεανία, αποκαλώντας τον, τον "εν Σάμω κομήτην". Μόλις εις την Σάμο άρχισε να εμφανίζεται το τυραννικό καθεστώς του Πολυκράτους, εποχή όπου ο Πυθαγόρας ήταν περίπου δεκαοκτώ ετών, προβλέποντας ότι η τυραννία θα εμπόδιζε τα σχέδιά του και την φιλομάθειά του, έφυγε μαζί με τον Ερμοδάμαντα τον Κρεοφύλειο για την Μίλητο κοντά στον Φερεκύδη και στον φυσικό Αναξίμανδρο και στον φιλόσοφο Θαλή. Με την προσωπικότητα και την ευφράδεια της ομιλίας του, κέρδισε τον θαυμασμό και την εκτίμηση όλων και κατέστη κοινωνός των διδασκαλιών των. Μάλιστα ο Θαλής διακρίνοντας την μεγάλη διαφορά του Πυθαγόρα εν συγκρίσει με τους άλλους νέους, του παραστάθηκε με ευχαρίστηση και του μετέδωσε όσες γνώσεις κατείχε, που ήταν δυνατόν να μεταδοθούν. Κοντά στον Θαλή ο Πυθαγόρας έλαβε την πρώτη του σοβαρή εκπαίδευση πάνω στα μαθηματικά, τη γεωμετρία και όσα έχουν σχέση με τους αριθμούς και τους υπολογισμούς.

Ήταν ο Θαλής που προέτρεψε τον Πυθαγόρα να μεταβεί στην Αίγυπτο και να συναναστραφεί με τους ιερείς της Μέμφιδος και της Διοσπόλεως, από τους οποίους ο ίδιος ο Θαλής είχε λάβει πολλές γνώσεις, προλέγοντας πως εάν ο Πυθαγόρας ερχόταν σε επαφή μαζί τους, θα γινόταν θεϊκότερος και σοφότερος από όλους τους ανθρώπους.

ΓΝΩΜΙΚΑ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ :

Σοφέ! Αναγκασμένος να ζεις μες στον απλό κόσμο, πρέπει να είσαι μια σταγόνα λάδι που επιπλέει στο νερό, αλλά δεν αναμειγνύεται μαζί του.



Η μεγαλύτερη δύναμη και ο πιο μεγάλος πλούτος είναι να αποκτήσει κανείς την εγκράτεια.



Μην ψάχνεις την ευτυχία: είναι πάντοτε μέσα σου.



Ο Θεός δεν έχει καλύτερη κατοικία πάνω στη γη, από την καθαρή ψυχή.



Αν δεν μπορείς να έχεις έναν πιστό φίλο, να είσαι ο ίδιος φίλος του εαυτού σου.



Το κύπελλο της ζωής θα ήταν πολύ γλυκανάλατο, αν δεν έπεφταν μέσα μερικά πικρά δάκρυα.



Με την άδικη πατρίδα σου να συμπεριφέρεσαι όπως με την μητρυιά: να σιωπάς.



Προτίμησε να 'χεις δύναμη περισσότερη στην ψυχή παρά στο σώμα.



Πριν από κάθε ωραίο απόκτημα προηγείται κοπιαστική άσκηση που την συνοδεύει η εγκράτεια.



Ή πρέπει να σιωπήσεις, ή να πεις κάτι καλύτερο από τη σιωπή.



Στα χρόνια της τυραννίας ο λαός είναι ένα σκουλήκι που επιτρέπει να τον ποδοπατούν. Στα χρόνια της δημοκρατίας είναι ένας αρκούδας που καταβροχθίζει τους ηγέτες του.




Εκείνος που ακολουθεί τη σύνεση, ακολουθεί τους θεούς.



Μη γίνεις μέλος του επιστημονικού συλλόγου: οι πιο σοφοί όταν μαζεύονται σε συλλόγους γίνονται χυδαίοι μικροαστοί.



Από τη στιγμή που κάποιος έχει συναίσθηση του κακού που έκαμε, από τότε αρχίζει η διαδικασία της βελτίωσης του.



Πάνω στην οργή σου ούτε να λες κάτι, ούτε και να κάνεις.



Μη λες λίγα με πολλά λόγια, αλλά πολλά με λίγα λόγια.



Ο βίος ορίζεται από το νόμο της Δύναμης και το νόμο της Ανάγκης (όσο νικάς την ανάγκη σου άλλο τόσο δυναμώνεις).



Η μεγάλη επιστήμη να ζεις ευτυχισμένα, είναι να ζεις στο παρόν.

Το να θεωρείται κανείς μορφωμένος, δεν προέρχεται απ' τις πολλές γνώσεις, που πιθανόν να κατέχει, αλλά κατά πόσον έχει απαλλαγεί απ' τα πάθη του.


Το δε πεπαιδεύσαι ουκ εκ πολυμαθείας λόγων αναλήψει, εν απαλλάξει δε των φύσει παθών θεωρείται.

Οι φιλόσοφοι είναι κυνηγοί της αλήθειας.

Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται με των άθροισμα των τετραγώνων των δύο καθέτων πλευρών.

(Το γνωστό Πυθαγόρειο Θεώρημα που μάλλον προϋπήρχε όμως του Πυθαγόρα)


Read more...

Γκάντι, Μαχάτμα (1869 - 1948) -Γνωμικά -Βιογραφία




Γκάντι, Μαχάτμα
(1869 - 1948)


Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1869, στο Πορμπαντάρ, μια μικρή πόλη στη δυτική ακτή της Ινδίας στην επαρχία Γκουτζάρατ. Η οικογένειά του ανήκε στην κάστα Βανισίγια, σύμφωνα με την ινδουιστική παράδοση του κοινωνικού διαχωρισμού σε κάστες. Ο παππούς του ήταν τοπικός κυβερνήτης του Πορμπαντάρ θέση στην οποία τον διαδέχτηκε ο γιος του και πατέρας του Μαχάτμα, Καραμτσάντ. Η μητέρα του, Πουτλιμπάι, που ήταν η τέταρτη σύζυγος του Καραμτσάντ (οι τρεις προηγούμενες είχαν πεθάνει κατά τη διάρκεια της γέννας) επηρέασε καταλυτικά το χαρακτήρα του με την αγιότητα του βίου της, την ευγένειά της και τη θρησκευτική της πίστη.

Μεγάλωσε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, το οποίο ασπαζόταν τις απόψεις του τοπικού θρησκευτικού κινήματος της Γκουτζαράτ, Τζαΐν, που πρέσβευε τις αρχές του μη-τραυματισμού οποιουδήποτε ζωντανού πλάσματος, τη χορτοφαγία, τη νηστεία ως μέθοδο αυτοκάθαρσης και την αμοιβαία ανοχή μεταξύ των μελών των διάφορων καστών και θρησκευτικών κινημάτων.

Το 1876 η οικογένειά του μετακόμισε στην πόλη Rajkot και ο Μαχάτμα εγγράφηκε στο σχολείο. Την ίδια χρονιά αρραβωνιάστηκε την συνομήλική του Καστουρμπάι, κόρη του εμπόρου Gokuldas Makanji. Το 1881 εισήλθε στο Γυμνάσιο Alfred High School και δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε την Καστουρμπάι. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά το Χαριλάλ (1888), το Μανιλάλ (1892), το Ραμντάς (1897) και τον Ντεμντάς

Ένας από τους πολύ λίγους αληθινούς ηγέτες της ιστορίας.

Το 1914 επέστρεψε στην Ινδία, από τη Νότια Αφρική όπου έζησε 21 χρόνια. Στην χώρα του ο Γκάντι ανέπτυξε μια μέθοδο αντίστασης "μη βίας" η οποία έγινε πρότυπο του στον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας του από τους Άγγλους αποικιοκράτες.

Ο Γκάντι ανακάλυψε πως η ζωή περνάει μέσα από την καταστροφή και πίστευε πως υπάρχει νόμος πιο δυνατός και ανώτερος από τον νόμο της καταστροφής. Αυτός ο νόμος της αγάπης, ο νόμος "μη βίας" ήρθε ν' αλλάξει την κοινωνία και μόνο τότε η ζωή έχει αξία.

Ο Γκάντι έλεγε "Όπου και να εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα ή αντιπαλότητα, όπου και να αντιμετωπίσεις τον εχθρό κατάκτησέ τον με αγάπη".

Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε σε πολύ μεγάλο βαθμό, τουλάχιστον για κάποιο χρονικό διάστημα να υποκινήσει ένα λαό τριακόσια εκατομμυρίων να ακολουθήσει της βασικές εντολές των ιδρυτών των μεγάλων θρησκειών. Το αποτέλεσμα ήταν η αποχώρηση των Άγγλων.

Το λαμπερό του παράδειγμα ποτέ δεν έγινε νόμος και δεν κατάφερε κανένας άνδρας να το επαναλάβει. Δεν λέω "πολιτικός άνδρας", γιατί αυτός ο συνδυασμός, αυτός ο δρόμος είναι εντελώς λανθασμένος. Ο κομματισμός είναι ανίκανος να γεννήσει μέσα στην αντιπαλότητα και έχθρα ένα "πολιτικό ον" που θα μιλήσει για την Αγάπη. Οι πρώτες του λέξεις για την Αγάπη θα τον βάλουν στο περιθώριο. Δε θα τον δεχτούν ούτε οι ομοϊδεάτες του, ούτε ο κόσμος της πλειοψηφίας.

Ο Γκάντι πέρασε από τον Γολγοθά των αμέτρητων συλλήψεων και απεργιών πείνας.
Δολοφονήθηκε από τον Θρησκευτικό Φανατισμό.

Γνωστά Γνωμικά :

Αυτή είναι η μοίρα των αληθινών ανθρώπων.

Ο τρόπος που δίνεις αξίζει περισσότερο από αυτό που δίνεις.

Τα εφτά που δεν πρέπει να έχεις:
Πλούτο χωρίς μόχθο.
Γνώση χωρίς χαρακτήρα.
Πολιτική χωρίς αρχές.
Απόλαυση χωρίς συναίσθημα.
Εμπόριο χωρίς ήθος.
Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά.
Αγάπη χωρίς θυσία.



Δεν αξίζει να έχεις ελευθερία αν αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις και την ελευθερία να σφάλεις.

Η ελευθερία δεν αξίζει τίποτα, αν δεν συμπεριλαμβάνει την ελευθερία να κάνεις λάθη.

Υπάρχουν κι άλλα πράγματα να κάνεις στη ζωή εκτός από το ν' αυξάνεις την ταχύτητά της.

Το αληθινό νόημα του πολιτισμού δεν προϋποθέτει την αύξηση της κατανάλωσης, αλλά τον ελεύθερο και καλά προμελετημένο περιορισμό των επιθυμιών.

Η αξία του ιδανικού κρύβεται στην ιδιότητά της να απομακρύνεται καθώς την πλησιάζουμε.

Ο κόσμος είναι αρκετά μεγάλος να ικανοποιήσει τις ανάγκες του κάθε ανθρώπου, αλλά είναι πολύ μικρός για να ικανοποιήσει την ανθρώπινη απληστία.

Η μηχανή σήμερα βοηθάει πολύ λίγους ανθρώπους και ζημιώνει εκατομμύρια άλλους.

Πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε.

Το "όχι" που ειπώθηκε με πεποίθηση, είναι καλύτερο από το "ναι" που ειπώθηκε μόνο και μόνο για να χαρεί κάποιος ή - που είναι και το χειρότερο - για να αποφεύγεις κάποια προβλήματα.

Η ικανότητα να συγχωρέσει είναι η ιδιότητα του δυνατού. Η αδύναμοι ποτέ δεν συγχωρούνε.

Οι πολύλογοι έπαινοι προσβάλλουν. Είσαι αναγκασμένος να πεις πως δεν τους αξίζεις.

Εάν δεν είχα το αίσθημα του χιούμορ, τότε θα έπρεπε να αυτοκτονήσω.

Το δικαίωμα να πει τα πιο σκληρά λόγια για τους ανθρώπους έχει μόνο εκείνος που τους απέδειξε ότι πραγματικά νοιάζεται για αυτούς.

Ο θυμός έχει πάντα μια αιτιολογία, αλλά σπάνια αυτή είναι καλή.

Η αγάπη ποτέ δε ζητάει, μόνο δίνει.

Η πίστη πρέπει να ενισχύεται από τη λογική… όταν η πίστη τυφλώνεται, πεθαίνει.

Οι επτά αμαρτίες της κοινωνίας: πολιτική χωρίς αρχές, πλούτη χωρίς κόπο, εμπόριο χωρίς ηθική, απόλαυση χωρίς μετάνοια, διαπαιδαγώγηση χωρίς χαρακτήρα, επιστήμη χωρίς ανθρωπισμό, θαυμασμός χωρίς ακολουθία.

Σε θέματα συνειδήσεως δεν έχει θέση ο νόμος της πλειοψηφίας…

Ο κόσμος είναι αρκετά μεγάλος για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του κάθε ανθρώπου, αλλά είναι πολύ μικρός για να ικανοποιήσει την ανθρώπινη απληστία.

Η ηθική πρόοδος ενός έθνους φαίνεται στον τρόπο που συμπεριφέρεται στα ζώα.

Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέφτεσαι, αυτά που λες, και αυτά που κάνεις είναι σε αρμονία.

Μου αρέσει ο Χριστός σας αλλά δεν μου αρέσουν οι Χριστιανοί σας. Οι Χριστιανοί δεν έχουν καμία σχέση με το Χριστό.

* Αναμφιβόλως θα ήμουν χριστιανός, αν οι χριστιανοί ήταν χριστιανοί εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.

* Αυτό που κάνουμε στα δάση του κόσμου δεν είναι παρά μια αντανάκλαση καθρέφτη αυτού που κάνουμε στους εαυτούς μας και ο ένας στον άλλο.

* Η γη παράγει αρκετά για να ικανοποιήσει τις ανάγκες κάθε ανθρώπου, όχι όμως την απληστία του.
o Earth provides enough to satisfy every man’s need, but not any man’s greed.

* Ο καθένας έχει δίκιο με τον τρόπο του, αλλά δεν είναι απίθανο όλοι να έχουν άδικο.

* Όσα λιγότερα έχεις, τόσο λιγότερα θέλεις.

* Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.

* Πρέπει να σεβόμαστε τις άλλες θρησκείες εξίσου όπως σεβόμαστε τη δική μας. Η μερική/εν μέρει ανεκτικότητα επομένως δεν είναι αρκετή.

* Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν και μετά νικάς.
o First they ignore you, then they laugh at you, then they fight you, then you win.

* Τη στιγμή που ο σκλάβος αποφασίζει να μην είναι πια σκλάβος, οι αλυσίδες του σπάνε.

* Το αισθάνομαι πως η πνευματική πρόοδος όντως απαιτεί, σε κάποιο στάδιο, πως πρέπει να σταματήσουμε να σκοτώνουμε τα συντροφικά μας πλάσματα για την ικανοποίηση των σωματικών μας γούστων.

* Αν η μόρφωση δεν συνοδεύεται και από συμπόνια όχι απλά είναι άχρηστη, αλλά γίνεται και καταστροφική.

Read more...

Ελληνικές παροιμίες για τους μήνες



Ελληνικές παροιμίες για τους μήνες

Πηγή : el.wikiquote.org

Ιανουάριος

* Αδελφέ Μιχάλη, τώρα τον Γενάρη, οι δύο ένας γίνονται και ο μοναχός κουβάρι.
* Αρχιμηνιά, καλή χρονιά, με σύγκρυα και παγωνιά.
* Άσπρος Γενάρης, νηστικός ο μεροκαματιάρης.
* Βαρύ το καλοκαίρι βαρύς και ο Γεναροχειμώνας.
* Βροχερός Γενάρης, Αύγουστος νοικοκύρης.
* Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη, φλέβισέ το.
* Γενάρη διαβολόμηνα ποτέ σου μην ξανάρθεις.
* Γενάρη και Φλεβάρη καταβολάδα και ξινάρι.
* Γενάρη καλαντάρη τα κορίτσια σου που τα ‘χεις στα θολόστακτα κρυμμένα.
* Γενάρη μήνα κλάδευε και λίσγο μη γυρεύεις.
* Γενάρη μήνα κλάδευε και το φεγγάρι χέστο.
* Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην κοιτάζεις.
* Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην ξετάζει.
* Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξύδι.
* Γενάρη, μήνα του Χριστού κι αρχιμηνιά του κόσμου.
* Γενάρης με τα κρούσταλα, Φλεβάρης με τα χιόνια.
* Γενάρης μήνας του Χριστού κι αρχιμηνιά του κόσμου.
* Γενάρης στεγνός κι ο κόπος σου διπλός.
* Γενάρης στεγνός, νοικοκύρης πλούσιος.
* Γενάρης χωρίς χιόνι, κακό μαντάτο.
* Γεναριάτικο πουλί Αυγουστιάτικο αυγό.
* Γεναριάτικο φεγγάρι με τα’ Αϊ Γιαννιού τη χάρη.
* Γεναριάτικο φεγγάρι, ήλιος ημέρας μοιάζει.
* Δέκα μέρες του Γεναράκη, ίσον μικρό καλοκαιράκι.
* Εγέλασεν ο Γενάρης.
* Εκαμε κι ο Γενάρης ήλιο.
* Κάλλιο να ’δω σκυλί λυσσασμένο παρά ζεστό ήλιο τον Γενάρη.
* Κλάδεμα του Γενάρη κάθε μάτι και βλαστάρι.
* Κότα πίτα το Γενάρη, κόκορα τον Αλωνάρη.
* Κότα τον Γενάρη, κέφαλο τον Αλωνάρη.
* Κότα, χήνα το Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη.
* Κόψε ξύλα τον Γενάρη μην κάψεις τα παλούκια.
* Κόψε ξύλο τον Γενάρη και μην καρτερείς φεγγάρι.
* Μα ’μουν γάτος τον Γενάρη κι ας μην είχα άλλη χάρη.
* Μωρή πουτάνα αμυγδαλιά π’ ανοίγεις τον Γενάρη δεν καρτερείς την Άνοιξη ν’ ανοίξουμ’ όλοι αντάμα.
* Ο Γενάρης δε γεννά μήτε αυγά μήτε πουλιά, μόνο κρύο και νερά.
* Ο Γενάρης και αν γεννά του καλοκαιριού μηνά.
* Ο Γενάρης κι αν γεννά, του Καλοκαιριού μηνά.
* Ο Γενάρης κι αν γεννάται του καλοκαιριού θυμάται. (Αλκυονίδες ημέρες)
* Ο λαγός και το περδίκι κι ο κακός ο νοικοκύρης το Γενάρη χαίρονται.
* Οι γεναριότικες νύχτες, για να περάσουν θέλουν συντροφιά και κουβέντα.
* Όποιος θε να βαμπακώσει, τον Γενάρη θε ν' οργώσει.
* Όποιος θέλει να βαμβακώσει, τον Γενάρη ας οργώσει.
* Οποιος σπέρνει το Γενάρη, παίρνει την ανεμοζάλη.
* Όρνιθα το Γενάρη, κέφαλος τον Αλωνάρη.
* Σ' όσους μήνες έχουν «ρο», μπάνιο με ζεστό νερό.
* Τ' Αλωναριού τα μεσημέρια , και του Γεναριού οι νύχτες.
* Τ’ Αυγούστου και του Γεναριού, τα δυο χρυσά φεγγάρια.
* Το Γενάρη κόβε ξύλα και φεγγάρι μην κοιτάζεις.
* Το Γενάρη το ζευγάρι διάβολος θε να το πάρει.
* Το Γεναριάτικο φεγγάρι είναι για κλάδο.
* Το χιόνι του Γενάρη κοπριά, του Μάρτη φωτιά.
* Τον Γενάρη κλάδευε και τον Φλεβάρη απόσκαφτε.
* Τον κακό Γενάρη το κασόνι έχει τη χάρη.
* Του Αυγούστου και του Γεναριού το φεγγάρι φωτάει σαν ημέρα.
* Του Γενάρη οι ξαστεριές του Αυγούστου οι συννεφιές το ίδιο πράμα είναι.
* Του Γενάρη το ζευγάρι διάβολος θε να το πάρει.
* Του Γενάρη το φεγγάρι ήλιος της ημέρας μοιάζει.
* Του Γενάρη το φεγγάρι λάμπει σαν μαργαριτάρι.
* Του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο μέρας μοιάζει.
* Του Γενάρη το φεγγάρι παρά ώρα να ‘ναι μέρα.
* Του Γενάρη το φεγγάρι την ημέρα σιγοντάρει.
* Του Γενάρη το φεγγάρι, πάρα λίγο να ’ναι μέρα.
* Του Γεναριού η καλοκαιριά όλα τα δέντρα τα γελά.
* Του Γεναριού το φεγγάρι είναι σαν του Αλωνάρη.
* Τυρί μαλλί τον Αύγουστο κι αγγούρια τον Γενάρη.
* Τώρα το μεσοχείμωνο ζητάει κι η γριά ξυλάγγουρα.
* Φάε βετούλι τον Γενάρη και γίδα τον Αλωνάρη.
* Χαρά στα Φώτα τα στεγνά και τη Λαμπρή βρεμένη.
* Χιόνι πέφτει το Γενάρη, χαρές θα 'ν' τον Αλωνάρη.
* Χιόνια του Γενάρη, χαρές του Αλωνάρη.
* Χιονίζει ο Γενάρης, ξεψυχάει ο γαϊδουριάρης.
* Χιόνισ' έβρεξ' ο Γενάρης, όλοι οι μύλοι μας θ' αλέθουν.
* Χιόνισε έβρεξε ο Γενάρης, ούλοι οι μύλοι αλέθουν.
* Χορεύει σαν Γεναριάτικος διάβολος και σαν Αυγουστιάτικος τρίβολος.

Φεβρουάριος

* Άγιε Πολύκαρπε βόηθα το σπόρο να φυτρώσει και να πολυκαρπίσει.
* Άμα αγκιάξει ο Κουτσοφλέβαρος το πόδι του, θα μας χώσει στα χιόνια.
* Αν δεν βγει ο Φλεβάρης δεν μπαίνει ο Μάρτης.
* Αν της Υπαπαντής δεν φανεί ο ήλιος, θα βρέχει 40 ημέρες. Αν φανεί θα έρθει καλή χρονιά
* Άσπρος Φλεβάρης, χαρούμενος ο χωραφιάρης.
* Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη, φλέβισέ το.
* Γενάρη και Φλεβάρη καταβολάδα και ξινάρι.
* Γενάρης με τα κρούσταλλα, Φλεβάρης με τα χιόνια.
* Γεναριάτικο αρνί και Φλεβαριάτικο κατσίκι.
* Ζεστός Φλεβάρης, το Πάσχα κρύο.
* Η Παπαντή διώχνει τις γιορτές με τ' αντί.
* Θύμωσε ο Φλεβαράκης, πλάκωσε ο χιονάκης.
* Κάλλιο Μάρτης με παλούκια παρά Φλεβάρης με μπουμπούκια.
* Καλοκαιριά της Υπαπαντής, Μαρτιάτικος Χειμώνας.
* Κύριε ελέησον, Φλεβάρη, και στο χάλκωμα με βάνεις [δηλ. από το κρύο μπαίνω να ζεσταθώ μέσα στο καζάνι]
* Ο μήνας Φλεβάρης ή τις φλέβες (του νερού) ανοίγει ή τις φλέβες κλείνει.
* Ο Φλεβάρης αν θυμώσει, μες στο χιόνι θα μας χώσει.
* Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει του Καλοκαιριού μυρίζει κι αν τις φλέβες του ανοίξει, θε να κάψει να φλογίσει.
* Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει του Καλοκαιριού μυρίζει, κι αν αλήθεια φλογίσει πόσους σκύλους θα ψοφήσει.
* Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει, πάλι ή άνοιξη μυρίζει μα κι αν τύχη να θυμώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει.
* Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει κι άμα πει και θυμώσει μέσ’ τα χιόνια θα μας χώσει.
* Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει, μ' αν τις φλέβες του ανοίξει ξεροπήγαδα γιομίζει.
* Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει
* Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει, μα κι αν δώσει, μες στο χιόνι θα μας χώσει.
* Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, πάλι άνοιξη θ' ανθίσει. Μα αν κάμει και πεισμώσει, μες τα χιόνια θα μας χώσει.
* Ο Φλεβάρης κι αν χιονίσει, πάλι άνοιξη θ' ανθίσει.
* Ο Φλεβάρης φλέβες ανοίγει και πόρτες σφαλάει.
* Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.
* Ότι έφτιασε ο Φλεβάρης έχει ο Αλωνάρης.
* Ότι ημέρα κάμει της Παπαντής, θα την κάνει σαράντα μέρες.
* Παπαντή καλοβρεμμένη, η κοφίνα γεμισμένη.
* Παπαντούλα βροχερή και τ’ αλώνια σαν σωροί».
* Παπαντούλα χιονισμένη, και τ’ αμπάρια γιομισμένα.
* Σου ‘πανε Φλεβάρη βρέξε και λησμόνησες να πάψεις.
* Στα μαλακά Φλεβάρη μου και έχει ο Θεός.
* Στις δέκα εφτά του Φλεβάρη θα ζεσταθεί το νύχι του βοδιού [δηλ. αρχίζει να ζεσταίνει ο καιρός]
* Στις δεκαπέντ' από Φλεβάρη βαρεί το άλογο ποδάρι.
* Τα γέρικα γαϊδούρια Φλεβάρη ψοφάνε.
* Τα έκανε ο Φλεβάρης κι έσκασε ο Μάρτης.
* Τα χιόνια του Φλεβάρη, βγάζουν τον Μάρτη παλικάρι.
* Τα χρέη του Φλεβάρη, ο Μάρτης τα πλερώνει.
* Την Τυρινή και των Βαγιών μπαίνει ο διάβολος στο γιαλό.
* Της Κρεατινής τα κομμάτια τα τρώει η Τυρινή και της Τυρινής τα σκυλιά.
* Το Φλεβάρη μη φυτέψεις, ούτε να στεφανωθείς, Τρίτη μέρα μη δουλέψεις, Σάββατο μη στολιστείς.
* Τον Γενάρη κλάδευε και τον Φλεβάρη απόσκαφτε.
* Τον κακό Φλεβάρη ψοφούν οι λύκοι απ’ την πείνα.
* Τον καλό τον Φλεβαράκη σκάρισε τ’ αρνάκι.
* Τον ξερό Φλεβάρη, σου παίρνει ο διάβολος το γαλάρι.
* Τον Φλεβάρη ανοίγουνε οι φλέβες.
* Τον Φλεβάρη τον καλό ανοίγει η γης από το νερό.
* Του Αϊ – Τρυφώνου μην δουλέψεις και τα χέρια σου κλαδέψεις.
* Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει.
* Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει κι αλησμόνησε να πάψει.
* Του Φλεβάρη το κριθάρι του Μάρτη το κατσίκι.
* Τρεις τα γέννα, τρεις τη Φώτα κ’ έξι τα μεγάλα Πάσχα.
* Υπαπαντή καλοβρεγμένη, η κοφίνα γιομισμένη.
* Φλέβαρε – κουτσοφλέβαρε, καταραμένε μήνα, το έκανες το παράκανες με πέθανες απ’ την πείνα.
* Φλεβάρη κουτσοφλέβαρε καταραμένε μήνα, μας χιόνισες, μας απόπειρες, μας έλιωσες στην πείνα.
* Φλεβάρη μήνα κοίταγε ήλιο και φεγγάρι, πάρε και γνώμη από αστρί και κάνε ότι βγάλει.
* Φλεβάρη το ‘πες, Φλεβάρη το ‘κάνες.
* Φλεβάρη, φλέβες (νερού) μ’ άνοιξες.
* Φλεβάρης ,κουτσοφλέβαρος, έρχεται κούτσα κούτσα, όλο νερά και λούτσα.
* Φλεβάρης κουτσοφλέβαρος, και του τσαπιού ο μήνας.
* Φοβήθηκε ο παπάς τον Νοέμβρη και ο Δεσπότης τον Φλεβάρη.
* Φυλάξου από τον διάβολο κι από Φλεβαριάτικο κρύο.
* Χιόνι το Φλεβάρη βάνει στάπα στο κελάρι.
* Χιόνι Φλεβαριάτικο, αλώνι αβερτιάτικο.
* Χιόνια του Φλεβαριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.

Μάρτιος

* Aκόμη και στις δεκαοχτώ έχει το μάτι του ανοιχτό.
* Aκόμη στις δεκαοχτώ, ψοφάει η πέρδικα στ' αυγό. Λένε και στις τριάντα, μα δεν ηξεύρω γιάντα.
* Aν κάνει ο Mάρτης δυο νερά κι ο Aπρίλης πέντε - δέκα, να δεις το κοντοκρίθαρο πως στρίβει το μουστάκι, να δεις και τις αρχόντισσες πως ψιλοκλεισιρίζουν, να δεις και τη φτωχολογιά πως ψιλοκοσκινάει.
* Mάρτης άβροχος, μούστος άμετρος.
* Mάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
* Mάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης. Και σαν τύχει και θυμώσει, μες στο χιόνι θα μας χώσει.
* O Mάρτης το πρωί χιόνισε, κι ο γάιδαρος ψόφησε (από το κρύο). Το μεσημέρι βρώμισε (από τη ζέστη), και το βράδυ τον πήρε το ποτάμι (από τη βροχή).
* O Μάρτης ο κλαψόγελος.
* Tο Mάρτη ξύλα φύλαγε, μην κάψεις τα παλούκια.
* Αλί στα μαρτοκλάδευτα και τ’ απριλοσκαμένα [δηλ. Το Μάρτη δεν πρέπει να κλαδεύεται τίποτα και τον Απρίλη να σκάβεται η γη]
* Αλί στα Μαρτοκλάδευτα και τ’ Απριλοσκαμένα.
* Αν βρέξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης πέντε - δέκα, να ιδείς το κοντοκρίθαρο πώς στρίβει το μουστάκι, να ιδείς και τις αρχόντισσες πώς ψιλοκρισαρίζουν, να ιδείς και την φτωχολογιά πώς ψιλοκοσκινάει.
* Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλη άλλο ένα, χαρά σε εκείνον το γεωργό Που’ χει στη γη σπαρμένα.
* Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά, κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε εκείνον το ζευγά που 'χει πολλά σπαρμένα.
* Αν ρίξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλα πέντε, θα δεις το κοντοκρίθαρο να στρίβει το μουστάκι, να δεις και τις αρχόντισσες να ψιλοκαθαρίζουν, θα δεις και τη φτωχολογιά να ψιλοκοσκινίζει.
* Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.
* Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ’ Αύγουστο σεντόνα.
* Από Μαρτιού πουκάμισο, κι απ' Αύγουστο σεγκούνι.
* Απρίλης έχει τα χάδια κι ο Μάρτης τα δαυλιά.
* Βροντή Μαρτιού, φίλεμα με καρύδια.
* Και σαν τύχει και θυμώσει, μες στο χιόνι θα μας χώσει.
* Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης, παρά Μάρτης λιοπυριάρης.
* Κάλλιο Μάρτης στα δαυλιά, παρά στα προσηλιακά.
* Κάλλιο Μάρτης στις γωνιές παρά Μάρτης στις αυλές [δηλ. Καλύτερα το Μάρτη να ‘χει κρύο παρά ζέστη]
* Καλοκαιριά της Παπαντής, μαρτιάτικος χειμώνας.
* Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;
* Μάρτη και Σεπτέμβρη ίσια τα μεσάνυχτα [:ισημερία]
* Μάρτης άβρεχτος, μούστος άμετρος [δηλ. όταν ο Μάρτης δεν έχει βροχές, ωφελούνται πολύ τα αμπέλια]
* Μάρτης βρέχει, θεριστάδες χαίρονται.
* Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει.
* Μάρτης βροχερός, θεριστής κουραστικός.
* Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
* Μάρτης δίμουρος. Μάρτης πεντάγνωμος.
* Μάρτης έβρεχε, θεριστής εχαίρονταν.
* Μάρτης έβρεχε, Θεριστής τραγούδαγε.
* Μάρτης έβρεχε, θεριστής χαιρότανε.
* Μάρτης είναι, χάδια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει.
* Μάρτης κλαψής, θεριστής χαρούμενος.
* Μάρτης πουκαμισάς, δεν σου δίνει να μασάς.
* Μη σε γελάσει ο Μάρτης και χάσεις την ημέρα [δηλ. μη νομίσεις ότι ο καιρός θα είναι κακός όλη την ημέρα και δεν πας στη δουλειά σου]
* Μη σε γελάσει ο Μάρτης το πρωί και χάσεις την ημέρα.
* Ξύλα φύλαγε τον Μάρτη, να μην κάψεις τα παλούκια.
* Ο Mάρτης το πρωί χιόνισε, κι ο γάιδαρος ψόφησε (από το κρύο). Το μεσημέρι βρώμισε (από τη ζέστη), και το βράδυ τον πήρε το ποτάμι (από τη βροχή).
* Ο Αύγουστος για τα πανιά κι ο Μάρτης για τα ξύλα.
* Ο ήλιος του Μαρτιού, τρυπάει κέρατο βοδιού.
* Ο καλός Μάρτης στα κάρβουνα, κι' ο κακός στον ήλιο.
* Ο Μάρτης εδιαλάλησε, μικρά μεγάλα πάνω [δηλ. μεγαλώνουν όλα τα φυτά]
* Ο Μάρτης έχει τ' όνομα, κι ο Απρίλης τα λουλούδια.
* Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος ώρα στον ήλιο, ώρα στον τοίχο [δηλ. εκεί που κάθεσαι στον ήλιο, πιάνει κρύο και πας δίπλα στο τζάκι]
* Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος, εφτά φορές χιόνισε και πάλι το μετάνιωσε που δεν εξαναχιόνισε!
* Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος, πέντε φορές εχιόνισε, και πάλι το μετάνιωσε, πως δεν εξαναχιόνισε.
* Ο Μάρτης το πρωί πηλά (λάσπες) και το βράδυ χώματα (το πρωί βρέχει και μέχρι το βράδυ έχει στεγνώσει).
* Ο Μάρτης το πρωί το ψόφησε, και το βράδυ το βρόμισε.
* Ο Μάρτης ως το γιόμα ψοφάει το βόδι (από το κρύο) κι ως το βράδυ το βρωμίζει (από τη ζέστη).
* Ο Μάρτης ώρα βρέχει και χιονίζει κι ώρα μαρτολουλουδίζει.
* Όλες του Μάρτη φύλαγε και τ' Απριλίου τις δώδεκα, ότι ακόμη και στις δεκαοχτώ πέρδικα ψόφησε στ' αβγό.
* Όλοι οι μήνες καιν τα ξύλα και ο Μάρτης τα παλούκια.
* Οπού ‘χει κόρη ακριβή, του Μάρτη ήλιος μην τη δει.
* Οπόχει κόρην ακριβή, το Μάρτη ήλιος μην τη δει.
* Ούτε ο Αύγουστος χειμώνας, ούτε ο Μάρτης καλοκαίρι.
* Σαν ρίξει ο Μάρτης δυο νερά κι Απρίλης άλλο ένα χαράς σ' εκείνο το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα.
* Σαν ρίξει ο Μάρτης μια βροχή κι Απρίλης άλλη μία, να δεις κουλούρες στρογγυλές και πίττες σαν αλώνι.
* Στων αμαρτωλών τη χώρα, το Mαρτάπριλο χιονίζει.
* Τα λόγια σου είναι ψεύτικα σαν του Μαρτιού το χιόνι, που το ρίχνει από βραδύς και το πρωί το λιώνει.
* Τα παλιά παλούκια καίει, τα καινούρια πάει και φέρνει.
* Το Μάρτη ξύλα φύλαγε κι άχερα των βοδιώνε και λίγα ξυλοκέρατα να δίνεις των παιδιώνε.
* Το Μάρτη τον πεντάγνωμο οπού γελά και κλαίει, Θα τόνε τιμωρήσουμε ψέματα να μη λέει.
* Το Μάρτη φύλαε άχερα, μη χάσεις το ζευγάρι.
* Τον Μάρτη κι αν τον αγαπάς φίλο μην τον κάνεις.
* Τον Μάρτη χιόνι βούτυρο, μα σαν παγώσει μάρμαρο.
* Του Mάρτη του αρέσει, να είναι πάντα στο διπλό, μια στις δέκα να έχει ήλιο, και τις άλλες ξυλιασμό.
* Του Μάρτη και του Τρυγητή ίσα τα ημερόνυχτια.
* Του Μάρτη ο ήλιος βάφει, και πέντε μήνες δεν ξεβάφει.
* Του Μάρτη οι αυγές με κάψανε, του Μάη τα μεσημέρια.
* Τσοπάνη μου την κάπα σου, το Μάρτη φύλαγε την.
* Φύλα ξύλα για το Μάρτη να μην κάψεις τα παλούκια.
* Φύλαξε τα παλούκια σου να μη στα φάει ο Μάρτης.

Απρίλιος

* Αλί στα Μαρτοκλάδευτα και τ’ Απριλοσκαμένα [δηλ. Το Μάρτη δεν πρέπει να γίνεται κλάδεμα και τον Απρίλη δεν πρέπει να σκάβουμε τη γη]
* Αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα τότε τ’ αμπελοχώραφα χαίρονται τα καημένα.
* Αν βρέξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε εκείνον τον ζευγά που ‘χει στη γη σπαρμένα.
* Αν βρέξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης πέντε-δέκα, να ιδείς το κοντοκρίθαρο πώς στρίβει το μουστάκι, να ιδείς και τις αρχόντισσες πώς ψιλοκρισαρίζουν, να ιδείς και την φτωχολογιά πώς ψιλοκοσκινάει.
* Αν κάνει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα, χαρά στονε τον γεωργό που ‘χει πολλά σπαρμένα.
* Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλη άλλο ένα, χαρά σε εκείνον το γεωργό που ‘χει στη γη σπαρμένα.
* Αν κάνει ο Μάρτης τρία νερά κι ο Απρίλης άλλα δύο, να δεις του Μάρτη τα κουκιά, τ' Απρίλη τα σιταράκια, να δεις το γέρο- Κρίθαρο πώς τρέφει τη μουστάκα.
* Απρίλης έχει τα χάδια κι ο Μάρτης τα δαυλιά.
* Απρίλης φέρνει την δροσιά, φέρνει και τα λουλούδια.
* Απρίλης, Μάης, κοντά ειν' το θέρος.
* Ένας κούκος δε φέρνει την Άνοιξη.
* Και τ' Απριλιού ταις δεκοχτώ, πέρδικα ψόφησε στ' αυγό [δηλ. απ' το κρύο]
* Ο Απρίλης έχει τ’ όνομα κι ο Μάης τα λουλούδια.
* Ο Απρίλης με τα λούλουδα κι ο Μάης με τα ρόδα.
* Ο Απρίλης ο γρίλλης, ο Μάης ο πολυψωμάς. [δηλ. το μήνα Απρίλιο οι γεωργοί έχουν λίγες αγροτικές εργασίες ενώ τον Μάιο έχουν πολλές και χρειάζονται πολλά ψωμιά για τους εργάτες]
* Ο Μάρτης έχει τ' όνομα, κι ο Απρίλης τα λουλούδια.
* Σαν ρίξει ο Μάρτης μια βροχή κι Απρίλης άλλη μία, να δεις κουλούρες στρογγυλές και πίττες σαν αλώνι.
* Τον Απρίλη και το Μάη κατά τόπους τα νερά.
* Του Απρίλη η βροχή, κάθε σταγόνα και φλουρί.
* Του Απρίλη η βροχή, κάθε στάλα και φλουρί.
* Του Μάρτη ξύλα φύλαγε, μην κάψεις τα παλούκια, και τ' Απριλιού τις δεκοχτώ, μην κάψεις τα καρούλια (του αργαλειού).
* Των καλών ναυτών τα ταίρια τον Απριλομάη χηρεύουν.
* Ως τ’ Απριλιού τις δεκαοχτώ να’ χεις τα μάτια σου ανοιχτά. Περάσανε οι δεκαοχτώ, άραξε πάνω σ’ ένα αυγό [δηλ. Οι γεωργοί ανησυχούν για τον καιρό μέχρι τις 18 Απριλίου]

Μάιος

* Αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα τότε τ' αμπελοχώραφα χαίρονται τα καημένα.
* Απρίλης, Μάης, κοντά ειν’ το θέρος.
* Ένας κούκος (ή χελιδόνι) δε φέρνει την άνοιξη.
* Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι.
* Ήρθεν ο Μας (Μάης);Των γυναικών ταμνάς [δηλ. από τις πολλές δουλειές]
* Κάθου, γέρο, λίμενε (περίμενε) να φας το Μάη χορτάρι.
* Καλός ο ήλιος του Μαγιού, τ’ Αυγούστου το φεγγάρι.
* Μάης άβρεχος, μούστος άμετρος.
* Μάης άβρεχτος, χρόνια ευτυχισμένα.
* Μάης άβροχος, τρυγητός χαρούμενος.
* Μάης πενταδείληνος και πάντα δείλι θέλει.
* Μην πάρεις το Μάη άλογο, μήτε γυναίκα τη Λαμπρή [δηλ. το Μάιο τα άλογα φαίνονται πιο γερά γιατί τρώνε περισσότερο κι έτσι ο αγοραστής μπορεί να ξεγελαστεί- επίσης οι γυναίκες τη Λαμπρή στολίζονται με τα καλά τους ρούχα και μπορεί κανείς να νομίσει ότι κάποια είναι όμορφη μόνο και μόνο επειδή είναι καλοντυμένη]
* Μήνας που δεν έχει ρο, ρίξε στο κρασί νερό.
* Ο Απρίλης έχει τ' όνομα κι ο Μάης τα λουλούδια.
* Ο Απρίλης με τα λούλουδα κι ο Μάης με τα ρόδα.
* Ο Απρίλης ο γρίλλης, ο Μάης ο πολυψωμάς [δηλ. το μήνα Απρίλιο οι γεωργοί έχουν λίγες αγροτικές εργασίες ενώ τον Μάιο έχουν πολλές και χρειάζονται πολλά ψωμιά για τους εργάτες]
* Ο Αύγουστος πουλά κρασί κι Ο Μάης πουλά σιτάρι [δηλ. μπορείς από πριν να κρίνεις τη σοδειά και να καθορίσεις την τιμή]
* Ο γάμος ο μαγιάτικος πολλά κακά αποδίδει.
* Ο Μάης ρίχνει την δροσιά κι ο Απρίλης τα λουλούδια.
* Ο Μάης φτιάχνει τα σπαρτά κι ο Μάης τα χαλάει.
* Ο Μάης ρίχνει τη δροσιά και ο Απρίλης τα λουλούδια.
* Οντά ’πρεπε δεν έβρεχε κι ο Μάης χαλαζώνει.
* Όποιος φιλάει τον Αύγουστο, τον Μάη θερίζει μόνος.
* Οπού σπείρει ή δε σπείρει, το Μάη μετανοεί [δηλ. τότε κάποιος καταλαβαίνει αν έκανε καλά που καλλιέργησε τη γη ή όχι]
* Όταν πρέπει δε βροντά και το Μάη δροσολογά.
* Σαν έπρεπε δεν έβρεχε, το Μάη εχαμοβρόντα.
* Στο κακορίζικο χωριό το Μάη ρίχνει το νερό.
* Στον καταραμένο τόπο Μάη μήνα βρέχει.
* Το Μάη βάζε εργάτες κι ας είναι κι ακαμάτες [δηλ. όσο κι αν τεμπελιάζουν, Θα κάνουν δουλειά γιατί είναι σι μέρες μεγάλες]
* Το Μάη εγεννήθηκα και μάγια δε φοβούμαι [πρόληψη που συνδέει την ονομασία του Μαΐου με τη λέξη μάγια- έλεγαν ότι όσοι είναι γεννημένοι το Μάη δε παθαίνουν τίποτα από μάγια]
* Το Μάη με πουκάμισο, τον Αύγουστο με κάπα.
* Τον Απρίλη και το Μάη κατά τόπους τα νερά.
* Τον Μάη κρασί μην πίνετε κι ύπνο μην αγαπάτε.
* Του καλού γεμιτζή (ναύτη) η γυναίκα το Μάη χήρεψε [δηλ. στη θάλασσα τον Μάιο κάνει ξαφνικές και μεγάλες φουρτούνες]
* Των καλών ναυτών τα ταίρια τον Απριλομά χηρεύουν.
* Τώρα μάγια, τώρα δροσιά, τώρα το καλοκαίρι.

Ιούνιος

* Από την αρχή του θεριστή , του δρεπανιού μας η γιορτή.
* Από το θέρος ως τις ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές.
* Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξίδι [δηλ. Το κρασί που μπαίνει στα βαρέλια τον Οκτώβρη , ωριμάζει το Γενάρη αλλά τον Ιούνιο έχει γίνει πια ξίδι]
* Θέρος , τρύγος , πόλεμος ....και στο αλώνισμα χαρές!
* Θέρος, τρύγος, πόλεμος, στασιό δεν έχουν [δηλ. Ο θερισμός, ο τρύγος και ο πόλεμος δεν επιτρέπουν ξεκούραση, μέχρι να τελειώσουν]
* Θέρος, τρύγος, πόλεμος, αποσταμό δεν έχουν.
* Μάρτης έβρεχε, θεριστής εχαίρονταν.
* Μάρτης έβρεχε, Θεριστής τραγούδαγε.
* Μη σε γελάσει ο βάτραχος και το χελιδονάκι, αν δε λαλήσει ο τζίτζικας, δεν είν' καλοκαιράκι.
* Πρωτόλη (Ιούνιε), Δευτερόλη (Ιούλιε) μου, φτωχολογιάς ελπίδα.
* Το τραγούδι του Θεριστή, η χαρά του Αλωνιστή.
* Τον Ιούνιο αφήνουν το δρεπάνι και σπέρνουν το ρεπάνι.

Ιούλιος

* Αλωνάρη με τ' αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια.
* Από τ' Αι-Λιος ο καιρός γυρίζει αλλιώς.
* Γαμπρός αλωναριάτικος, κακό χειμώνα βγάνει.
* Έτσι το ‘χει το λινάρι να ανθεί τον Αλωνάρη.
* Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τ' αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη.
* Κάλλιο λόγια στο χωράφι , παρά ντράβαλα (φασαρίες) στ' αλώνι.
* Κάτσε κότα το Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη.
* Κότα πίτα το Γενάρη, κόκορα τον Αλωνάρη
* Κότα, χήνα το Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη.
* Μικρό- μικρό τ' αλώνι μου, και να ‘ναι μοναχικό μου.
* Ο άη- Λιας κόβει σταφύλια και η αγία Μαρίνα σύκα.
* Ο Θεριστής θερίζει , ο Αλωνάρης αλωνίζει κι ο Αύγουστος ξεχωριζει.
* Όρνιθα το Γενάρη, κέφαλος τον Αλωνάρη.
* Που μουχτάει τον Χειμώνα‚ χαίρεται τον Αλωνάρη.
* Που μοχθεί το χειμώνα χαίρεται τον Αλωνάρη.
* Πρωτόλη (Ιούνιε), Δευτερόλη(Ιούλιε) μου, φτωχολογιάς ελπίδα.
* Στο κακορίζικο χωριό τον Αλωνάρη βρέχει.
* Τ' Αλωναριού τα κάματα (δυνατή ζέστη), τ' Αυγούστου τα λιοβόρια (ζεστός δυνατός ανατολικός άνεμος).
* Την ημέρα τ' άη -Λιός παίρνει ο καιρός αλλιώς.
* Της αγιά Μαρίνας ρώγα και του άη -Λιός σταφύλι. (δηλαδή το σταφύλι ωριμάζει αργότερα από τη σταφίδα)
* Της Αγιάς Μαρίνας ρούγα και του Αϊ Λια σταφύλι και του Αγιού Παντελεήμονα γιομάτο το κοφίνι.
* Το τραγούδι του Θεριστή, η χαρά του Αλωνιστή.
* Τον Αλωνάρη δούλευε καλό χειμώνα να έχεις.
* Τον Αλωνάρη έβρεχε στον ποτισμένο τόπο.
* Χιόνισε μέσα στο Γενάρη, να οι χαρές του Αλωνάρη.

Αύγουστος

* Από Αύγουστο χειμώνα κι από Μάρτη καλοκαίρι.
* Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.
* Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ’ Αύγουστο σεντόνα.
* Αύγουστε καλέ μου μήνα, να’ σουν δυο φορές το χρόνο.
* Αύγουστε τραπεζοφόρε, να’ σουν τρεις βολές το χρόνο.
* Αυγουστοκοδέσποινα ‚ καλαντογυρεύτρα [δηλ. Η σπάταλη νοικοκυρά τον Αύγουστο, τα Χριστούγεννα ζητιανεύει]
* Αύγουστος άβρεχτος, μούστος άμετρος.
* Δεκαπέντησεν ο Αύγουστος, πυρώσου και μην εντρέπεσαι.
* Επλάκωσεν ο Αύγουστος, η άκρια του χειμώνα.
* Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι.
* Ήρθε ο Αύγουστος, πάρε την κάπα σου.
* Θεός να φυλάει τα λιόδεντρα απ' το νερό τα Αυγούστου.
* Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο.
* Καλή λαβιά τον Αύγουστο και γέννα τον Γενάρη.
* Καλός ο ήλιος του Μαγιού, τ’ Αυγούστου το φεγγάρι.
* Μακάρι σαν τον Αύγουστο να ‘ταν οι μήνες όλοι.
* Να ‘σαι καλά τον Αύγουστο που ‘ναι παχιές οι μύγες.
* Να ’σαι καλά τον Αύγουστο με δεκαοχτώ βελέντζες.
* Ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα.
* Ο Αύγουστος πουλά κρασί κι ο Μάης πουλά σιτάρι [δηλ. Από τον Αύγουστο μπορείς να καταλάβεις αν θα είναι καλή η παραγωγή κρασιού, όπως κι από το Μάη μπορείς να καταλάβεις αν θα παραχθεί πολύ σιτάρι]
* Όποιος φιλάει τον Αύγουστο, τον Μάη θερίζει μόνος.
* Ούτε ο Αύγουστος χειμώνας, ούτε ο Μάρτης καλοκαίρι.
* Τ' Αυγούστου και του Γεναριού τα δυο χρυσά φεγγάρια.
* Τ' Αυγούστου οι δρύμες στα πανιά και του Μαρτιού στα ξύλα.
* Τ’ Αυγούστου το νερό αρρώστια στον λειόκαρπο.
* Το Μάη με πουκάμισο, τον Αύγουστο με κάπα.
* Τον Αύγουστο τον χαίρεται οπόχει να τρυγήσει.

Σεπτέμβριος

* Αν Ίσως βρέξει ο Τρυγητής, χαρά στον τυροκόμο.
* Βοηθάει ο Αι- Γιάννης και ο Σταυρός, γιομίζει το αμπάρι κι ο ληνός.
* Θέρος, τρύγος, πόλεμος.
* Μάρτη και Σεπτέμβρη ίσια τα μεσάνυχτα [:ισημερία]
* Στον Τρυγητή σιτάρι σπείρε και στο πανηγύρι σύρε.
* Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια.
* Τον Τρυγητή τ' αμπελουργού πάνε χαλάλι οι κόποι.
* Του Σεπτέμβρη οι βροχές, πολλά καλά μας φέρνουν.
* Του Σταυρού αρμένιζε και του Σταυρού δένε.
* Του Σταυρού κοίτα και τ’ Αϊ Γιωργιού ξεκίνα.
* Του Σταυρού σταύρωνε και δένε.
* Του Σταυρού σταύρωνε και σπέρνε.

Οκτώβριος

* Αϊ Δημητράκη μου, Μικρό καλοκαιράκι μου.
* Αν βρέξει ο Οκτώβρης και χορτάσει η γη, πούλησ' το σιτάρι σου και αγόρασε βόδια.
* Αν δε βρέξει, ας ψιχαλίσει, πάντα κάτι θα δροσίσει.
* Αν δε βρέξει, πως θα ξαστερώσει;
* Αν δε χορτάσει ο Οκτώβριος τη γη, πούλησε τα βόδια σου και αγόρασε σιτάρι.
* Άσπορος μη μείνεις, άθερος δε μένεις.
* Βαθιά τ' αυλάκια να φουντώσουνε τα στάχυα.
* Δεύτερο αλέτρι, δεύτερο δεμάτι.
* Μακριά βροντή, κοντά βροχή.
* Ο καλός ο νοικοκύρης, ο λαγός και το περδίκι, όταν βρέχει χαίρονται.
* Οκτώβρη και δεν έσπειρες καρπό πολύ δεν παίρνεις.
* Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα 'χεις.
* Οκτώβρη και δεν έσπειρες λίγο ψωμί θα πάρεις.
* Οκτώβρη και δεν έσπειρες, οκτώ σακιά δε γέμισες.
* Οκτώβρης και δεν έσπειρες οκτώ σωρούς δεν έκανες.
* Οκτώβρης και δεν έσπειρες, οκτώ σπυριά δεν κάνεις.
* Οκτώβρη και δεν έσπειρες, τρία καλά δεν έκαμες.
* Οκτώβρης βροχερός, Οκτώβρης καρπερός.
* Οκτώβρης-Οκτωβροχάκης το μικρό καλοκαιράκι.
* Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη, έχει οκτώ σειρές στ' αλώνι.
* Τ' άη - Δημητριού, τι είσαι ‘σύ και τι ΄μαι εγώ λέει το νιο κρασί στο παλιό.
* Τ’ Αϊ Λουκά σπείρε τα κουκιά.
* Τα σταφύλια τρυγημένα και τα σκόρδα φυτεμένα.
* Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια.

Νοέμβριος

* Άι- Μηνάς εμήνυσε του πάππου του χειμώνα: -Έρχομαι ή δεν έρχομαι και τ' Άι- Φιλίππου αυτού είμαι.
* Αν τ' Άη Φιλίππου λείπω, τ' Άγια, των Αγιών δε λείπω.
* Η Πούλια βασιλεύοντας το μήνυμα της στέλνει. Ούτε τσοπάνος στα βουνά ούτε ζευγάς στους κάμπους.
* Νοέμβρη οργώματα κι ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές.
* Ο άη- Μηνάς εμήνυσε, πούλια μη ξημερώσει.
* Ο Νοέμβρης έκλεισε, τα ζευγάρια είν΄ στο στάβλο κι ούτε ζευγάς στον κάμπο.
* Ο Νοέμβρης σαν θα έλθει τα γομάρια μέσα κλείνει.
* Οποίος σπείρει τον Νοέμβρη ούτε σπόρο δεν Θα πάρει.
* Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας.
* Ούτε τσοπάνος στα βουνά ούτε ζευγάς στους κάμπους.
* Σ' τσι τριάντα, τ' Αγι-Αντριός, αντριεύεται το κρύο.
* Της ελιάς το φύλλο κι αν χαθεί, πάλι θε να ξαναβρεθεί.
* Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.
* Τον Οκτώβρη τα κουδούνια , το Νοέμβρη παραμύθια.
* Του Σαρανταμέρου η μέρα «καλημέρα» - «καλησπέρα».

Δεκέμβριος

* Άγια Βαρβάρα γέννησε [το χιόνι] και ο Σάββας το εδέχθη, και ο Αϊ Νικόλας έτρεξε να πάει να το βαφτίσει.
* Άγια Βαρβάρα μίλησε και ο Σάββας απλοήθη , μαζώχται ξύλα και άχυρα και σύρται και στον μύλο Άγιο Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.
* Αγια Βαρβάρα μίλησε και Σάββας αποκρίθει κι Αγιονικόλας έτρεξε να πάει να λειτουργήσει
* Αγιά- Βαρβάρα μίλησε κι ο Σάββας αποκρίθη:» μάζεψε ξύλα κι άχυρα και σύρτε και στο μύλο, γιατί ο Αι Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.
* Απ’ τα Νικολοβάρβαρα αρχίζει ο χειμώνας .
* Βαρβάρα βαρβαρώνει (το κρύο), αϊ Σάββας σαβανώνει, αϊ Νικόλας παραχώνει
* Γύρω γύρω του Χριστού, η κορφή του χειμωνιού.
* Δεκέμβρη μου, με πάγωσες και πώς να ξεπαγιάσω.
* Δεκέμβριος, Χριστού γέννηση και καλός μας Χρόνος.
* Μαζέψτε ξύλα κι άχυρα και σύρτε και στο μύλο, γιατί Αι Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.
* Να ‘ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα.
* Να ‘ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, χαρά σ’ εκείνο το γεωργό, πού ‘χει πολλά σπαρμένα.
* Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.
* Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι.
* Χειμωνιάτικη γέννα, καλοκαιρινή χαρά.
* Χιόνι του Δεκεμβρίου, χρυσάφι του καλοκαιριού.

Πηγή : el.wikiquote.org

Read more...

About This Blog

  © Blogger template Webnolia by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP